Monday, May 21, 2018

Κέικ με μούσμουλα αρωματισμένο με πορτοκάλι και ροδόνερο

Μουσμουλιές συναντώνται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, ακόμα και στα προάστεια της Αθήνας, και το μόνο που χρειάζεται να κάνεις για ν’ απολαύσεις τα φρούτα τους είναι να σηκωθείς στις μύτες των ποδιών σου, ν’ απλώσεις το χέρι σου, να τ’ αρπάξεις απ’ το δέντρο και να τα φας επί τόπου. Τόσο απλά. Δυστυχώς, είναι πολλοί εκείνοι που τα αγνοούν παντελώς ή απλώς τα χρησιμοποιούν για να φτιάξουν μαρμελάδα κι είναι κρίμα διότι τα μούσμουλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ποικίλα πιάτα, όχι μονάχα γλυκά αλλά και αλμυρά.




Είναι παρεξηγημένα φρούτα και παραγνωρισμένα θα έλεγα, και πιστεύω πως πολλοί δεν τα αγοράζουν γιατί απλά δεν ξέρουν τί να τα κάνουν ή έχουν την λανθασμένη εντύπωση πως δεν είναι γευστικά. Είναι φρούτα με ιδιαίτερη γεύση η οποία αρχικά είναι ξινή αλλά δεν επιμένει, διότι αμέσως μετά γεύεσαι την απαλή γλύκα, την φρέσκια και φρουτένια γεύση τους και το μοναδικό τους άρωμα που προσωπικά με γοητεύει. Η γεύση τους θυμίζει πολύ αμυδρά βερύκοκο ή δαμάσκηνο (βανίλια) αλλά με πιο γήινη, σχεδόν αμυγδαλένια χροιά.




Τα μούσμουλα πρέπει να τρώγονται όταν είναι ώριμα κι αυτό μπορεί εύκολα να το καταλάβει κανείς απ’ την όψη τους. Πρέπει να έχουν ανοιχτό πορτοκαλί χρώμα αντί για το κιτρινωπό που έχουν όταν είναι ακόμα άγουρα, και με σκουρόχρωμα σημάδια σε διάφορα σημεία τους που δηλώνουν ότι είναι γινωμένα. Ίσως γι’ αυτό και πολλοί δεν τα τρώνε, γιατί βλέποντας τα σημάδια αυτά συμπεραίνουν πως έχουν χαλάσει.




Λατρεύω να τα τρώω σκέτα, —συχνά τα συνοδεύω με τυρί, όπως ένα κρεμώδες κρητικό κεφαλοτύρι, και προζυμένιο ψωμί, δημιουργώντας ένα φοβερό κολατσιό— και στο παρελθόν τα έχω φτιάξει μαρμελάδα και γλυκό του κουταλιού. Πάντα ήθελα να τα χρησιμοποιήσω ωστόσο σε ένα κέικ αλλά όλο το ανέβαλα. Μέχρι πριν μια-δυο εβδομάδες που τελικά πήρα την απόφαση να πειραματιστώ και να φτιάξω ένα κέικ του οποίου η γεύση όχι μόνο με εξέπληξε ευχάριστα αλλά ξεπέρασε και κάθε προσδοκία μου με την νοστιμάδα του.




Ένα κέικ με μούσμουλα κομμένα στη μέση, με σιμιγδάλι και αμύγδαλα, αρωματισμένο με ξύσμα πορτοκαλιού και ροδόνερο και ήταν απερίγραπτα εύγεστο με υπέροχη υφή. Από τότε το έχω ξαναφτιάξει άλλες δυο φορές για να σιγουρευτώ ότι η συνταγή είναι όπως ακριβώς την θέλω και όσοι το δοκίμασαν το ερωτεύτηκαν.




Τα μούσμουλα και τα αμύγδαλα τοποθετούνται στην κορυφή του κέικ κατά την ετοιμασία του κι όσο ψήνεται, τόσο και βυθίζονται μέσα του, μέχρι που εξαφανίζονται εντελώς, αναμένοντας το κόψιμο του πρώτου κομματιού για να αποκαλυφθούν εκ νέου.




Είναι βουτυρένιο, όχι πολύ γλυκό, απόλυτα ισορροπημένο, με την χαρακτηριστική, γλυκόξινη γεύση των φρούτων, το άρωμα και την ζωηρή γεύση του πορτοκαλιού και το λουδουδένιο άρωμα του ροδόνερου. Είναι ένα κέικ αφράτο με υγρή υφή στο κέντρο του απ’ τα ζουμερά μούσμουλα και με ελαφρώς τραγανή υφή απ’ το σιμιγδάλι και τ’ αμύγδαλα.




Η προσθήκη αλατισμένου βουτύρου μου υπενθύμισε την μαγική ικανότητα που έχει να εξυψώνει τη γεύση των κέικ και των μπισκότων (όπως αυτά με cocoa nibs και φυστίκια Αιγίνης) και σκοπεύω να το χρησιμοποιώ πλέον συχνότερα.









Κέικ με μούσμουλα και σιμιγδάλι αρωματισμένο με πορτοκάλι και ροδόνερο

Τα μούσμουλα ξεφλουδίζονται πολύ εύκολα. Αφαιρέστε αρχικά το κοτσανάκι τους, τραβώντας το προς τα πάνω, και μαζί μ’ αυτό θα ξεκολλήσει και λίγη απ’ τη φλούδα γύρω-γύρω. Ξεκινώντας από εκείνο το σημείο, θα μπορέσετε εύκολα να το καθαρίσετε όλο μ’ ένα μαχαίρι όπως θα κάνατε και με μια ντομάτα.
Έπειτα, κόψτε τα στη μέση κατά μήκος, αφαιρέστε τα κουκούτσια (κάποια έχουν ένα, άλλα μέχρι κι έξι!) και μετά θα δείτε μια εσωτερική, λεπτή μεμβράνη στο κέντρο. Μπορείτε να την αφαιρέσετε, ειδικά αν είναι πολύ σκούρα, αλλά μην την κόψετε, ξεφλουδίστε την απαλά ώστε να μη χάσετε πολύτιμα κομμάτια από το φρούτο. Αν είναι δύσκολο να αφαιρεθεί, αφήστε την. Άλλωστε τρώγεται και δεν επηρεάζει την γεύση του κέικ.

Μ’αρέσει να το τρώω σκέτο, αλλά θα ταίριαζε πολύ και με μια μπάλα παγωτού βανίλιας ή αυτού του παγωτού με μέλι και γάλα.




Μερίδες: 8 κομμάτια

Υλικά
180 γρ. αλατισμένο βούτυρο καλής ποιότητας, μαλακωμένο, συν έξτρα για το βουτύρωμα της φόρμας
180 γρ. ψιλή ζάχαρη
3 μεγάλα αβγά
140 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
5 γρ. (1 κουταλάκι γλυκού) baking powder
60 γρ. χοντρό σιμιγδάλι
Ξύσμα από 1 μεγάλο πορτοκάλι
30 γρ. φρέσκο γάλα, πλήρες
1¼ κουταλάκι γλυκού ροδόνερο
6 μούσμουλα (300-350 γρ.), καθαρισμένα και κομμένα στη μέση (διαβάστε αναλυτικές οδηγίες παραπάνω)
25 γρ. (2 κουταλιές σούπας) ασπρισμένα μισά αμύγδαλα

Άχνη ζάχαρη, για το πασπάλισμα (προαιρετικά)

Ειδικά εργαλεία: ψιλό κόσκινο/σίτα, στρογγυλή φόρμα 20 εκ. με αποσπώμενη βάση, λαδόκολλα, μίξερ βάσης ή ηλεκτρικό μίξερ χειρός


Προετοιμασία
Προθερμάνετε το φούρνο σας στους 170°C.
Βουτυρώστε τον πάτο και τα τοιχώματα της στρογγυλής φόρμας 20 εκ. με αποσπώμενη βάση και καλύψτε τον πάτο με ένα στρογγυλό κομμάτι λαδόκολλας (δείτε εδώ πώς να το φτιάξετε).

Στο μπωλ του μίξερ βάσης (ή σ’ ένα μεγάλο μπωλ), προσθέστε το βούτυρο και τη ζάχαρη και χτυπήστε με το εξάρτημα “φτερό” (ή με το μίξερ χειρός) σε μέτρια προς δυνατή ταχύτητα μέχρι το μείγμα να γίνει κρεμώδες, ν’ αφρατέψει και ν’ ασπρίσει, για 10-12 λεπτά. Προσθέστε τ’ αβγά ένα-ένα, χτυπώντας καλά έπειτα από κάθε προσθήκη σε μέτρια προς δυνατή ταχύτητα μέχρι να ενσωματωθεί κάθε αβγό πλήρως πριν ρίξετε το επόμενο.

Σ’ ένα άλλο μπωλ, κοσκινίστε το αλεύρι, το baking powder και το σιμιγδάλι, ρίξτε μετά και το ξύσμα πορτοκαλιού κι ανακατέψτε μ’ ένα κουτάλι. Προσθέστε το μισό από αυτό το μείγμα στο χτυπημένο βούτυρο και χτυπήστε σε χαμηλή ταχύτητα μέχρι μόλις να ενσωματωθεί. Έπειτα, προσθέστε το γάλα και το ροδόνερο και χτυπήστε στο χαμηλό μέχρι να ενσωματωθούν πλήρως. Προσθέστε το υπόλοιπο μείγμα αλευριού και χτυπήστε στο χαμηλό μέχρι μόλις να ενσωματωθεί. Μην παραχτυπήσετε. Θα πρέπει τώρα να έχετε ένα κρεμώδες και αφράτο μείγμα κέικ.


Αδειάστε το μείγμα στη φόρμα, ισιώστε την κορυφή και τακτοποιήστε τα μούσμουλα σε μια στρώση όπως στην φωτογραφία, πιέζοντάς τα ελαφρά μέσα στο μείγμα του κέικ. Ρίξτε από πάνω τα αμύγδαλα. Τα μούσμουλα και τ’ αμύγδαλα θα βυθιστούν μέσα το κέικ κατά το ψήσιμο.


Τοποθετήστε τη φόρμα στο χαμηλό ράφι του προθερμασμένου φούρνου και ψήστε για 40 λεπτά. Μεταφέρετε στο μεσαίο ράφι και ψήστε για άλλα 10-13 λεπτά ή μέχρι η κορυφή του κέικ να είναι σφιχτή όταν την αγγίζετε και όταν εισάγετε ένα ξύλινο καλαμάκι στο κέντρο του κέικ, να βγαίνει καθαρό. Αν στα τελευταία 10 λεπτά ψησίματος δείτε πως το κέικ αρχίζει να παίρνει έντονο χρώμα από πάνω, καλύψτε το ελαφρά με αλουμινόχαρτο.


Βγάλτε τη φόρμα απ’ το φούρνο και ακουμπήστε την πάνω σε μια σχάρα για 25 λεπτά περίπου. Αφαιρέστε τα πλαϊνά τοιχώματα της φόρμας και αφήστε το κέικ να κρυώσει για άλλα 25 λεπτά πριν αφαιρέσετε τον πάτο της φόρμας και την λαδόκολλα. Ακουμπήστε προσεκτικά το κέικ πάνω στη σχάρα μέχρι να κρυώσει εντελώς πριν το σερβίρετε.

Σερβίρετε πασπαλισμένο με άχνη ζάχαρη αν θέλετε.

Το κέικ κρατάει καλά για 3-4 μέρες σε θερμοκρασία δωματίου.


Thursday, May 10, 2018

Σεσκουλόρυζο

Γύρισα σπίτι τις προάλλες με ένα μεγάλο μάτσο σέσκουλα και αφού πέρασα κάμποση ώρα χαζεύοντας τα υπέροχα χρώματά τους και φωτογραφίζοντάς τα, άρχισα να σκέφτομαι τί να τα κάνω. Διότι μπορεί να έχουν ωραία εμφάνιση, ειδικά αυτά εδώ τα πολύχρωμα που ονομάζονται σέσκουλα ουράνιο τόξο, η γεύση τους όμως είναι ακόμα πιο ωραία.




Δεν ήθελα να φτιάξω πίτα, το τελευταίο διάστημα έχω φτιάξει αρκετές οπότε ήθελα κάτι διαφορετικό, κι έξαφνα μου ήρθε η ιδέα να φτιάξω σεσκουλόρυζο. Σαν το σπανακόρυζο δηλαδή αλλά με σέσκουλα. Κι ήταν υπέροχο!




Μου άρεσε ακόμα πιο πολύ απ’ το σπανακόρυζο αφού το σέσκουλο δεν έχει την έντονη στυφάδα του σπανακιού, κι ήταν κρεμώδες, ελαφρύ και γευστικότατο, με τη φρεσκάδα του σέσκουλου και των μυρωδικών, την πλούσια γεύση του καλού ελαιόλαδου, με το χυλωμένο ρύζι και την ευπρόσδεκτη οξύτητα του λεμονιού να το ζωντανεύει.




Σερβιρισμένο με φέτα και φρέσκο, κριτσανιστό, μαύρο ψωμί ήταν ένα από τα πιο θρεπτικά, απλά, γρήγορα, και απολαυστικά πιάτα που έχω φάει τον τελευταίο καιρό.




Ελπίζω να σας αρέσει κι εσάς, και μην ξεχνάτε να με κάνετε tag στο instagram αν φτιάξετε κάποια συνταγή από το blog για να την δω!









Σεσκουλόρυζο

Το ρύζι Καρολίνα είναι ιδανικό για αυτού του είδους τα πιάτα αλλά και το ιταλικό Arborio είναι εξίσου καλό. Επίσης, το ρύζι Φάνσυ είναι ακόμα καλύτερο από το Καρολίνα σε αυτή την περίπτωση, αφού ενώ χυλώνει, δεν σπάει αν τυχόν ψηθεί λίγο παραπάνω.




Μερίδες: 2

Υλικά
500 γρ. σέσκουλα φρέσκα (πολύχρωμα ή κοινά σέσκουλα)
6 κουταλιές σούπας (90 ml) εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο
1 κόκκινο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
4-5 φρέσκα κρεμμυδάκια, μόνο το λευκό και ανοιχτό πράσινο μέρος, κομμένα σε λεπτές ροδέλες
Μια μεγάλη χούφτα άνηθο, χωρισμένο σε κοτσάνια και φύλλα, ψιλοκομμένο
Μια μεγάλη χούφτα μαϊντανό, χωρισμένο σε κοτσάνια και φύλλα, ψιλοκομμένο
⅓ κούπας γεμάτη ρύζι Καρολίνα ή Φάνσυ (ή Arborio)
Αλάτι
Φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
Χυμό λεμονιού

Ειδικά εργαλεία: μεγάλη κατσαρόλα με βαρύ πάτο και καπάκι, σουρωτήρι


Προετοιμασία
Μ’ ένα μεγάλο μαχαίρι, κόψτε τα σέσκουλα (φύλλα και κοτσάνια) όπως στην φωτογραφία παρακάτω. Ξεπλύντε τα καλά κάτω από κρύο τρεχούμενο νερό και σουρώστε τα.

Ζεστάνετε το ελαιόλαδο σε μια μεγάλη κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά. Προσθέστε το κρεμμύδι, τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τα ψιλοκομμένα κοτσάνια του άνηθου και του μαϊντανού, και σωτάρετε ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να μαλακώσουν χωρίς όμως να πάρουν χρώμα.


Προσθέστε τα σέσκουλα, το ρύζι και αλατοπίπερο και ανακατέψτε μέχρι να κάτσουν τα σέσκουλα. Θα πάρει 4-5 λεπτά οπότε χρειάζεται λίγη υπομονή στο ανακάτεμα. Ρίξτε 1 κούπα καυτό νερό μαζί με τα τα ψιλοκομμένα φύλλα άνηθου και μαϊντανού, βάλτε το καπάκι και σιγοβράστε σε χαμηλή φωτιά για 15-20 λεπτά ελέγχοντας στα 10 λεπτά αν τυχόν χρειάζεται επιπλέον νερό.

Σημείωση: Όσοι συνηθίζετε να φτιάχνετε σπανακόρυζο μην ξεγελαστείτε και νομίσετε πως τα σέσκουλα είναι σαν το σπανάκι που βγάζει πολλά υγρά κατά το ψήσιμο. Τα σέσκουλα δεν βγάζουν τόσα πολλά υγρά κι επίσης τα σέσκουλα έχουν και χοντρουλά κοτσάνια που χρειάζεται να μαλακώσουν. Γι’ αυτό λοιπόν τον λόγο φροντίστε να τσεκάρετε το φαγητό κατά το ψήσιμο μήπως έχει ρουφήξει το νερό και προσθέστε κι άλλο αν χρειαστεί.


Συνεχίστε το σιγανό βράσιμο μέχρι τα κοτσάνια να μαλακώσουν και να ψηθεί το ρύζι. Θα χρειαστεί γύρω στα 25 λεπτά ψήσιμο συνολικά κάτι που εξαρτάται από το είδος ρυζιού που θα χρησιμοποιήσετε αλλά κι απ’ το πόσο χοντρά και σκληρά είναι τα σέσκουλα.
Στο τέλος, το ρύζι δεν θα πρέπει να είναι λαπάς αλλά να κρατάει λιγάκι στο δόντι και τα σέσκουλα θα πρέπει να είναι μαλακά μεν αλλά να μην κοντεύουν να διαλυθούν δε. Επίσης, το σεσκουλόρυζο δεν πρέπει να είναι στεγνό αλλά χυλωμένο και φυσικά να μην είναι σαν σούπα.

Μόλις είναι έτοιμο, δοκιμάστε αν χρειάζεται επιπλέον αλατοπίπερο, στύψτε λεμόνι από πάνω κι ανακατέψτε. Αφαιρέστε την κατσαρόλα απ’ τη φωτιά και αφήστε να σταθεί για 10 λεπτά με κλειστό το καπάκι.

Σερβίρετε ζεστό ή χλιαρό με επιπλέον λεμόνι.


Wednesday, May 2, 2018

Broccolini me dressing άγριου σκόρδου και miso

Εδώ και ένα-δυο μήνες με έχει πιάσει εμμονή με το άγριο σκόρδο και το χρησιμοποιώ σε κάθε ευκαιρία τώρα που είναι στην εποχή του. Αυτή τη φορά, έφτιαξα ένα dressing με miso τόσο εθιστικό που άρχισα να το τρώω με το κουταλάκι πριν ακόμα προλάβω να το προσθέσω στο πιάτο για το οποίο προοριζόταν. Ευτυχώς ο Σ πρόσεξε ότι είχα πέσει με τα μούτρα και μου υπενθύμισε πως το χρειαζόμασταν για το βραδινό μας αλλιώς πιθανότατα να το είχα τελειώσει όλο!




Είναι ζωηρό, έντονο και αλμυρό, όξινο και λεμονάτο, σκορδάτο αλλά όχι υπερβολικά, με μια φρέσκια, χορταρένια διάσταση από τα φύλλα του άγριου σκόρδου και γεμάτο ουμάμι γεύση από την γιαπωνέζικη λευκή πάστα miso. Σου ξυπνάει τις αισθήσεις μόλις το γευτείς και ζωντανεύει όποιο υλικό σταθεί δίπλα του. Αυτή τη φορά, το σερβίρισα με broccolini και συμπλήρωσε άψογα την γλυκόπικρη γεύση τους.




Το dressing αυτό θυμίζει φρεσκοφτιαγμένη μαγιονέζα σε υφή αλλά είναι πιο ελαφρύ και πλούσιο, έχοντας ένα απίθανα ζωντανό πράσινο χρώμα από τα φύλλα του σκόρδου. Η σκορδάτη γεύση είναι φίνα αλλά παρούσα, ενώ η ουμάμι γεύση απ’ το miso, που για μένα είναι «κρυπτονίτης», το μεταμορφώνει.




Έχει δυνατή, αψιά και αλέγρα γεύση με έντονα κρεμώδη και αφράτη υφή, και πέρα απ’ τα broccolini, ταιριάζει πολύ με φρέσκα πράσινα σπαράγγια όπως και με το κοινό μπρόκολο. Είναι επίσης το ιδανικό συνοδευτικό για ένα φιλέτο σωταρισμένου σολομού καθώς η αψάδα του dressing ισορροπεί τη γλύκα και την λιπαρότητα του ψαριού.




Θα ήταν υπέροχο και μέσα σ’ ένα σάντουϊτς με ψάρι ή σερβιρισμένο με τηγανητά θαλασσινά, και το τέλειο συνοδευτικό για μπακαλιάρο, αντί για την κοινή σκορδαλιά. Ο Σ άλλωστε μου είπε πως αυτό το dressing του την θύμισε.

Καλή όρεξη!

Υ. Γ. Αν κι εσείς δεν χορταίνετε το άγριο σκόρδο, φτιάξτε αυτές τις λεπτές πίτες/επίπεδα ψωμιά (flatbreads) με άγριο σκόρδο όπως και αυτό το τζατζίκι και θα με θυμηθείτε.









Broccolini me dressing άγριου σκόρδου και miso

Είναι ένα πολύ ωραίο ελαφρύ γεύμα μαζί με λίγο ψωμί ή μπορείτε να το σερβίρετε ως σαλάτα μαζί με ψάρι ή κοτόπουλο.

Τα broccolini (μπροκολίνι) είναι μια μείξη του κοινού μπρόκολου με το κινέζικο μπρόκολο. Είναι από τα αγαπημένα μου λαχανικά γιατί είναι ευέλικτα και τα χρησιμοποιώ συχνά σε διάφορα πιάτα όπως αυτό το άκρως ανοιξιάτικο, με ζυμαρικά τορτιλιόνι, ρικότα και ξύσμα λεμονιού, και σε αυτές τις μπρουσκέτες. Η γεύση των broccolini μοιάζει με αυτή του μπρόκολου αλλά αυτά είναι πιο γλυκά, πιο τρυφερά και πολύ πιο νόστιμα. Θυμίζουν επίσης λίγο στη γεύση το πράσινο σπαράγγι.

Κι αν σας αρέσει το miso, εδώ είναι άλλο ένα dressing στο οποίο το έχω χρησιμοποιήσει.




Μερίδες: 2 ως σαλάτα / 1 κούπα dressing

Υλικά
200 γρ. broccolini

για το dressing
30 γρ. (1½ κουταλιά σούπας) λευκή πάστα miso (shiro miso)
10 γρ. άγριο σκόρδο, απ’ αυτό κρατήστε μόνο τα φύλλα (γύρω στα 15 μικρά φύλλα), ξεπλυμμένα καλά
4 κουταλάκια γλυκού (20 ml) νερό
5 κουταλιές σούπας (75 ml) εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο
1½ κουταλιά σούπας φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού
Φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι, 5-6 γυρίσματα του μύλου

Ειδικά εργαλεία: σουρωτήρι, μικρός επεξεργαστής τροφίμων (όπως μούλτι)


Προετοιμασία
Ξεπλύντε τα broccolini κάτω από κρύο τρεχούμενο νερό και κόψτε τις άκρες αν χρειάζεται.
Ρίξτε τα σε μια κατσαρόλα με νερό που κοχλάζει, χωρίς το καπάκι για να διατηρήσουν το έντονο πράσινο χρώμα τους, και βράστε τα μέχρι να μαλακώσουν αλλά όχι υπερβολικά γιατί θέλετε να έχουν και λίγο υφή. Ο χρόνος βρασμού κυμαίνεται από 5-10 λεπτά αναλόγως με το πόσο χοντρά είναι τα broccolini σας.
Σουρώστε τα κι αφήστε τα να κρυώσουν.

για το dressing
Στο μπωλ του επεξεργαστή τροφίμων, προσθέστε το miso, το νερό και τα φύλλα του άγριου σκόρδου και δουλέψτε τα μέχρι να έχετε ένα λείο μείγμα. Προσθέστε 1 κουταλιά σούπας ελαιόλαδο και χτυπήστε καλά για να ενσωματωθεί. Προσθέστε άλλη 1 κουταλιά ελαιόλαδο και ξαναχτυπήστε. Ρίξτε την τρίτη κουταλιά λάδι μαζί με 1 κουταλιά από το χυμό λεμονιού και χτυπήστε ξανά για να ενσωματωθούν στο dressing. Τέλος, προσθέστε τις υπόλοιπες 2 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο, την υπόλοιπη ½ κουταλιά σούπας χυμό λεμονιού και το πιπέρι, και χτυπήστε ξανά. Όλο αυτό γίνεται έτσι, σταδιακά, ώστε να ενωθούν σωστά τα υλικά χωρίς να «κόψει» το dressing και να είναι απαλό και αφράτο σαν μαγιονέζα. Δοκιμάστε και προσθέστε επιπλέον χυμό λεμονιού αν θέλετε.


Τακτοποιήστε τα broccolini σε ένα πιάτο. Μην αλατίσετε γιατί η αλμύρα του dressing είναι αρκετή. Προσθέστε 1 κουταλιά σούπας dressing και ανακατέψτε απαλά. Προσθέστε επιπλέον dressing αν θέλετε.

Βάλτε το υπόλοιπο dressing σε ένα βαζάκι αεροστεγώς κλεισμένο και κρατήστε το στο ψυγείο για 3-4 μέρες. Την δεύτερη μέρα εξακολουθεί να είναι αφράτο, όχι όσο την πρώτη αλλά αρκετά, η γεύση του ωστόσο είναι ακόμα καλύτερη!