Sunday, November 20, 2016

Κολοκυθόσουπα με ταχίνι και ψητούς πικάντικους κολοκυθόσπορους με σουμάκι

Ξέρω, χάθηκα. Δεν το ήθελα, και θα’ ταν ψέματα αν έλεγα πως δεν μου έλειψε το να έρχομαι εδώ και να μοιράζομαι γεύσεις και σκέψεις μαζί σας.
Σας ευχαριστώ πολύ όλους εσάς που μου γράψατε email και μηνύματα ρωτώντας αν είμαι καλά. Είμαι καλά. Είμαι πάρα πολύ καλά. Θα έλεγα καλύτερα από ό,τι έχω υπάρξει εδώ και καιρό.




Τί έκανα τους τελευταίους τρεις μήνες; Ολόκληρο τον Σεπτέμβριο τον πέρασα στην Ελλάδα κάνοντας διακοπές και γεμίζοντας τις μπαταρίες μου. Όταν γύρισα, τα μαλλιά μου μύριζαν θάλασσα, το πρόσωπό μου ήταν ζεστό από τον καυτό ελληνικό ήλιο, κι η κουζίνα μου μοσχοβολούσε ρίγανη, δυόσμο και γλυκό κυδώνι ενώ απολάμβανα κάθε πολύτιμη μπουκιά από τα καρύδια και το μέλι που έφερα μαζί μου από τα βουνά της Βόρειας Εύβοιας.




Επέστρεψα στην Ολλανδία νιώθοντας αναζωογονημένη και με όρεξη για όλα όσα η ζωή έχει να μου προσφέρει. Σ’το κάνουν αυτό οι διακοπές, ε; Σε κάνουν να βλέπεις πιο καθαρά τα πράγματα, να θέτεις στόχους, να ανακτάς δυνάμεις, να τολμάς.
Το διάστημα που πέρασα με την οικογένεια μου και τ’ αγαπημένα μου πρόσωπα στην Αθήνα ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόμουν. Χρειαζόμουν τα καλά τους λόγια, τη φροντίδα και την αγάπη τους. Χρειαζόμουν τη σοφία του λόγου τους, τη γνώση τους και την πίστη που έχουν σε μένα.




Πέρασα υπέροχα, αν και μη νομίζετε, υπήρχαν και σκαμπανεβάσματα, στιγμές πανικού, στενοχώριας, αγωνίας, λαχτάρας, αλλά έτσι δεν είναι η ζωή; Όλα τα έχει. Το θέμα είναι τί κάνεις με αυτά που σου τυχαίνουν. Τί επιλέγεις να κρατήσεις μέσα σου και τί να ξεσκαρτάρεις.
Εγώ επέλεξα να κρατήσω τα θετικά συναισθήματα και την χαλαρή διάθεση, τις απίθανες εικόνες από τη φύση και τα τοπία που είδα και αυτές των λατρεμένων μου προσώπων.




Κι ύστερα, εδώ στην Ολλανδία, ήρθε η ώρα της δουλειάς. Υπερβολική δουλειά για την ακρίβεια, αλλά από αυτή που σε κάνει να νιώθεις καλά για τον εαυτό σου, για τα επιτεύγματά σου και τις ικανότητές σου.
Τα συναισθήματά μου και οι σκέψεις μου όλο αυτό το διάστημα χαρακτηρίζονταν κι εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται μονάχα από αισιοδοξία και γλυκιά προσμονή για αυτά που θα έρθουν.




Όσο για τούτο το μπλογκ, το παραμέλησα, το γνωρίζω, αλλά η ζωή είναι σημαντικότερη από οποιοδήποτε μπλογκ. Το να ζω μια γεμάτη ζωή εκεί έξω είναι αυτό που θα κάνει το μπλογκ μου πιο ενδιαφέρον. Όχι το αντίστροφο. Οπότε δεν μετανιώνω που δεν ήμουν παρούσα εδώ αλλά σας υπόσχομαι ότι θα επιστρέφω όλο και συχνότερα για να μοιράζομαι μαζί σας τα νόστιμα φαγητά που φτιάχνω κι απολαμβάνω. Γιατί όπως έχω πει άπειρες φορές, το καλό πράγμα πρέπει να μοιράζεται.


Πολλές συνταγές λοιπόν είναι αυτές που έφτιαξα και φωτογράφισα τους τελευταίους μήνες που όμως δεν κατάφερα να καταγράψω στο μπλογκ. Σιγά-σιγά ωστόσο σκοπεύω να τις μοιραστώ όλες, μια προς μια, κι ελπίζω να τις ευχαριστηθείτε ομοίως κι εσείς.




Έχω φτιάξει περίπου τέσσερις εκδοχές αυτής της σούπας το φετινό φθινόπωρο και τώρα που ο χειμώνας κοντοζυγώνει, σκέφτηκα πως είναι καλή στιγμή για να την μοιραστώ μαζί σας· την τελική εκδοχή της σούπας, αυτή που εγώ θεωρώ ως την καλύτερη εκδοχή της κλασικής κολοκυθόσουπας με γεύσεις όμως πιο πλούσιες και βαθιές.




Πιο πικάντικη, λίγο καυτερή, πολύ πιο γήινη και χουχουλιάρικη. Μια σούπα που την νιώθεις σαν αγκαλιά, στο σώμα και στην ψυχή. Με καρότα, πράσα, κρεμμύδια, σκόρδο, μερικά μανιτάρια για την ανυπέρβλητη ουμάμι γεύση τους και φρέσκο θυμάρι για τη γήινη, χορταρένια χροιά του. Με κρεμώδες ταχίνι που πήζει τη σούπα και της χαρίζει μια υπέροχα βελούδινη υφή και σουσαμένια γεύση. Με κουρκουμά, κορίανδρο και μπόλικο pul biber, το τούρκικο τσίλι που χαρίζει στη σούπα μια καυτερή γεύση που λατρεύω. Με σπιτικό, πικάντικο πασατέμπο φτιαγμένο με τα σπόρια της κολοκύθας, φρέσκα και στρουμπουλά, ψημένα στο φούρνο με κανέλα και σουμάκι που προσδίδουν στους κολοκυθόσπορους κι εν συνεχεία στη σούπα την γλυκόξινη και ανεπαίσθητα καπνιστή γεύση τους.

Ελπίζω να την ευχαριστηθείτε κι εσείς.
Καλό χειμώνα και καλώς σας ξαναβρήκα!









Κολοκυθόσουπα με ταχίνι και ψητούς, πικάντικους κολοκυθόσπορους (πασατέμπο) με σουμάκι

Χρησιμοποίησα την κλασική πορτοκαλιά κολοκύθα αλλά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και νεροκολοκύθα ή και kabocha.

Οι ψητοί, πικάντικοι κολοκυθόσποροι μπορούν να φαγωθούν και σκέτοι ως σνακ.




Μερίδες: 6

Υλικά

για τη σούπα
4 κουταλιές σούπας εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο
1 κόκκινο κρεμμύδι (150 γρ.), χοντροκομμένο
1 πράσο (150 γρ.), το άσπρο και ανοιχτό πράσινο μέρος μόνο, κομμένο σε χοντρές ροδέλες
3 σκελίδες σκόρδο, καθαρισμένες και χοντροκομμένες
Αλάτι
Φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι (20 γυρίσματα του μύλου)
1 κουταλάκι γλυκού τριμμένο κορίανδρο
½ κουταλάκι γλυκού κουρκουμά σε σκόνη
½ κουταλάκι γλυκού pul biber (τούρκικο τσίλι, γνωστό και ως χαλέπικο πιπέρι / αν δεν το βρείτε χρησιμοποιήστε μπούκοβο)
600 γρ. καθαρισμένη κολοκύθα, κομμένη σε κομμάτια
2-3 καρότα (300 γρ.), καθαρισμένα και κομμένα σε χοντρές ροδέλες
100 γρ. φρέσκα λευκά μανιτάρια ή κρεμίνι, κομμένα σε φέτες
3 κλωναράκια φρέσκο θυμάρι
750 ml χωμό κοτόπουλου ή λαχανικών
350 ml καυτό νερό
⅓ κούπας (90 γρ.) ταχίνι, καλά ανακατεμένο πριν το μετρήσετε/ζυγίσετε

Φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού, για το σερβίρισμα
Ξύσμα λεμονιού, για το σερβίρισμα
Ψητούς κολοκυθόσπορους, γα το σερβίρισμα (δείτε παρακάτω)

για τους ψητούς κολοκυθόσπορους (πασατέμπος)
80 γρ. ολόκληρους κολοκυθόσπορους (από την κολοκύθα που χρησιμοποιείτε για τη σούπα)
1 κουταλιά σούπας εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο
¼ κουταλάκι γλυκού σουμάκι
⅛ κουταλάκι γλυκού κανέλα
Αλάτι

Ειδικά εργαλεία: ραβδομπλέντερ ή απλό μπλέντερ, μεσαίο ταψί


Προετοιμασία

για τη σούπα
Σε μια μεγάλη κατσαρόλα με βαρύ πάτο, προσθέστε το ελαιόλαδο και ζεστάνετε σε μέτρια φωτιά. Προσθέστε το κρεμμύδι και το πράσο και σωτάρετε για 2-3 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν. Προσθέστε το σκόρδο, αλάτι, πιπέρι, κορίανδρο, κουρκουμά και pul biber και σωτάρετε μέχρι το σκόρδο να βγάλει τα αρώματά του, περίπου 1 λεπτό, ανακατεύοντας συνεχώς.
Προσθέστε τα κομμάτια κολοκύθας, τα καρότα, τα μανιτάρια και το θυμάρι και ανακατέψτε καλά. Ανακατεύετε συνεχώς για 2-3 λεπτά ούτως ώστε τα λαχανικά να καλυφυθούν καλά απ’ το λάδι και τα μπαχαρικά. Προσθέστε το ζωμό και το νερό και ανακατέψτε καλά. Αφήστε να πάρει βράση σε δυνατή φωτιά κι αμέσως βάλτε τη φωτιά στο χαμηλό και σιγοβράστε για περίπου 25 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά.

Ενώ βράζει η σούπα, ψήστε τους κολοκυθόσπορους (δείτε οδηγίες παρακάτω).


Μόλις η σούπα είναι έτοιμη, αφαιρέστε την απ’ τη φωτιά και αφήστε λίγο να κρυώσει. Έπειτα αφαιρέστε τα κλωναράκια θυμαριού και προσθέστε το ταχίνι. Πολτοποιήστε τη σούπα κατευθείαν μέσα στην κατσαρόλα χρησιμοποιώντας ένα ραβδομπλέντερ, ή σε περίπτωση που χρησιμοποιείτε κανονικό μπλέντερ, μεταφέρετε τη σούπα λίγη-λίγη με μια κουτάλα μέσα σ’ αυτό, πολτοποιώντας την σταδιακά μέχρι να έχει απαλή και κρεμώδη υφή. Επιστρέψτε την στην κατσαρόλα, δοκιμάστε και ελέγξτε αν χρειάζεται επιπλέον αλατοπίπερο.

Σερβίρετε σε βαθιά πιάτα και γαρνίρετε με τους ψητούς κολοκυθόσπορους, ξύσμα λεμονιού και προσθέστε φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού αν θέλετε.

Όπως με όλες τις σούπες, έτσι κι αυτή είναι καλύτερη την επόμενη μέρα.

για τους ψητούς κολοκυθόσπορους
Προθερμάνετε το φούρνο σας στους 180°C.

Χρησιμοποιήστε τους σπόρους της κολοκύθας που χρησιμοποιείτε για τη σούπα.
Αποξύστε τους κολοκυθόσπορους από το εσωτερικό της κολοκύθας με ένα κουτάλι και τραβήξτε με τα χέρια σας τις ίνες που τείνουν να κολλάνε πάνω τους. Ξεπλύντε καλά τους σπόρους κάτω από κρύο τρεχούμενο νερό ώστε να καθαρίσουν εντελώς από υπολείμματα κολοκύθας και τοποθετήστε τους σ’ ένα μπωλ.


Πάρτε ένα ταψί μεσαίου μεγέθους και αδειάστε μέσα τους κολοκυθόσπορους. Περιχύστε με το ελαιόλαδο και πασπαλίστε με το σουμάκι, την κανέλα και αλάτι. Η ποσότητα του αλατιού εξαρτάται από το γούστο σας αλλά γενικά χρειάζεται μπόλικο. Γι’ αυτή την ποσότητα κολοκυθόσπορων χρησιμοποιώ 1 κουταλάκι γλυκού. Με τα χέρια σας, αναμείξτε τους κολοκυθόσπορους με το λάδι και τα μπαχαρικά και απλώστε τους σε μια στρώση στο ταψί.
Ψήστε στο κάτω ράφι του προθερμασμένου φούρνου για 6 λεπτά και έπειτα μεταφέρετε στο μεσαίο ράφι και ψήστε για άλλα 6 λεπτά, ή μέχρι να πάρουν ένα απαλό χρυσοκάστανο χρώμα και να γίνουν τραγανοί. Προσέξτε να μην τους κάψετε.

Αφήστε τους να κρυώσουν εντελώς μέσα στο ταψί κι έπειτα μεταφέρετέ τους σε ένα καθαρό γυάλινο βαζάκι με καπάκι (ή άλλη αεροστεγή συσκευασία).
Μπορείτε να τους κρατήσετε σε θερμοκρασία δωματίου για 1 εβδομάδα.




Pin It

Sunday, August 28, 2016

Σαλάτα με αγγούρι, μύρτιλλα, φέτα, μαρούλι, αμύγδαλα και βινεγκρέτ μελιού

Δεν είμαι επαγγελματίας blogger, το food blogging είναι το χόμπυ μου, οπότε δεν θα μπορούσα να μοιράζομαι μαζί σας οτιδήποτε άλλο πέρα από αυτά που μαγειρεύω για να φάμε στο σπίτι μου. Κι αυτές τις μέρες, αυτά που τρώμε ως επί το πλείστον είναι ελαφριά φαγητά στο πνεύμα του καλοκαιριού και των υπερβολικά ζεστών ημερών που έχουμε εδώ στην Ολλανδία.




Αυτά που μαγειρεύω καθημερινά, πέρα από την εποχικότητα, καθορίζονται από τις ορέξεις μας κι από το τί έχω στο ψυγείο και στα ντουλάπια της κουζίνας μου. Δεν πετάω τίποτα και ανά τακτά χρονικά διαστήματα, κοιτάζω στα ντουλάπια για να δω τί λήγει σύντομα (όσπρια, άλευρα, ρύζι) και κάνω ανασκαφές στο ψυγείο για να βρω τυχόν ξεχασμένους ξηρούς καρπούς, σπόρους, τυριά, αποξηραμένα και φρέσκα φρούτα και φυσικά λαχανικά ώστε να τα χρησιμοποιήσω σε κάποιο πιάτο.




Πάντα τυχαίνει να έχω αγγούρι στο ψυγείο. Ή μάλλον, πάντα έχω αγγούρι στο ψυγείο, κι αυτό γιατί σχεδόν μέρα παρά μέρα φτιάχνω τζατζίκι (έχω τρέλα με το τζατζίκι) αλλά και γιατί το προσθέτω στη χωριάτικη, την οποία επίσης φτιάχνω σχεδόν κάθε μέρα το καλοκαίρι. Το αγγούρι όμως, όσο κι αν το τρώμε, ποτέ δεν τελειώνει, οπότε η χρήση του σε αυτή τη σαλάτα με μύρτιλλα —τα οποία έχουν κατακλύσει αυτή την εποχή τις ολλανδικές αγορές— ήταν ο καλύτερος τρόπος για να το ξεφορτωθώ.




Πρόκειται για μια πολύ δροσιστική, ελαφριά μα παράλληλα χορταστική σαλάτα, με ισορροπία στις γεύσεις και στις υφές.




Τραγανό, φρέσκο αγγούρι και γήινα, κριτσανιστά αμύγδαλα, ζουμερά, γλυκά και ξινούτσικα μύρτιλλα, δροσερό μαρούλι, κρεμώδης φέτα και μυρωδάτος δυόσμος. Η βινεγκρέτ φτιάχνεται με πλούσιο, παχύ ελαιόλαδο και αρκετό ξίδι από λευκό κρασί που δίνει την απαραίτητη οξύτητα, και λίγο μέλι που χαρίζει γλύκα. Μπορεί να φαγωθεί κάλλιστα ως κυρίως γεύμα (ιδανικό για χορτοφάγους), και μπορεί να σερβιριστεί με κρεατικά, κοτόπουλο ή ψάρι ως σαλάτα ή ορεκτικό.










Σαλάτα με αγγούρι, μύρτιλλα, φέτα, μαρούλι, αμύγδαλα και βινεγκρέτ μελιού

Έχω φτιάξει αυτή τη σαλάτα πολλές φορές και με σταφύλια κι ήταν εξίσου νόστιμη, οπότε χρησιμοποιήστε όποιο από τα δυο φρούτα είναι διαθέσιμο στη χώρα που ζείτε. Αν χρησιμοποιήσετε σταφύλια, μπορείτε να προσθέσετε στη βινεγκρέτ πετιμέζι αντί για μέλι.

Σερβίρετε με φρέσκο ψωμί, παξιμάδια ή κριθαροκουλούρες.




Μερίδες: 4-6 ως σαλάτα ή ορεκτικό

Υλικά
300 γρ. φρέσκα μύρτιλλα, ξεπλυμμένα και στραγγισμένα
1 αγγούρι (γύρω στα 200 γρ.), κομμένο σε λεπτές ροδέλες (με τη φλούδα)
10 μεγάλα φύλλα σαλάτας (ή άλλος είδος μαρουλιού), χοντροκομμένα
3 φρέσκα κρεμμυδάκια, κομμένα σε λεπτές ροδέλες
Μια μεγάλη χούφτα φρέσκα φύλλα δυόσμου
2 μεγάλες χούφτες ολόκληρα, ανάλατα, ωμά αμύγδαλα
200 γρ. φέτα, θρυμματισμένη ή κομμένη σε κυβάκια

για τη βινεγκρέτ
2 κουταλιές σούπας εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο
2 κουταλιές σούπας ξίδι από λευκό κρασί
1 κουταλάκι γλυκού λεπτόρρευστο μέλι (χρησιμοποίησα θυμαρίσιο)
Αλάτι, κατά βούληση
Φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι, 5-6 γυρίσματα του μύλου


Προετοιμασία
Σ’ ένα μικρό μπωλ, προσθέστε όλα τα υλικά της βινεγκρέτ και χτυπήστε με ένα σύρμα για να ενσωματωθούν.

Σε ένα μεγάλο μπωλ, αναμείξτε όλα τα υλικά της σαλάτας και προσθέστε τα ¾ της βινεγκρέτ. Ανακατέψτε και δοκιμάστε. Προσθέστε επιπλέον αλατοπίπερο αν χρειάζεται.
Σερβίρετε αμέσως σε μια μεγάλη πιατέλα/μπωλ ή σε ατομικά πιάτα και προσθέστε επιπλέον βινεγκρέτ από πάνω κατά βούληση.




Pin It

Friday, August 26, 2016

Άλειμμα φουντουκιού-σοκολάτας (μια σπιτική, καλύτερη Nutella)

Θα μπορούσα να πω πολλά γι’ αυτό το άλειμμα/κρέμα/πάστα. Θα μπορούσα να σας αραδιάσω εκατοντάδες λόγους για τους οποίoυς πρέπει οπωσδήποτε να το δοκιμάσετε. Χρειάζεται όμως να το κάνω; Υπάρχει κανείς σ’ αυτό τον κόσμο, εκτός φυσικά από εκείνους που έχουν αλεργία στους ξηρούς καρπούς, που να μη θέλει να του ορμήξει; Που να μην του τρέχουν τα σάλια και μόνο στο άκουσμα «άλειμμα φουντουκιού και σοκολάτας»;




Δεν θα το πω Nutella γιατί δεν είναι Nutella. Κάθε άλλο παρά Nutella είναι κι αυτό φυσικά το λέω με την καλή έννοια. Η Nutella, όσο κι αν μου αρέσει, δεν είναι το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα κρέμας φουντουκιού —περιέχει μονάχα 13% φουντούκι και πολλήηηηη ζάχαρη— ενώ εγώ θέλω πραγματική κρέμα φουντουκιού-σοκολάτας, με την αυθεντική γεύση του ξηρού καρπού και της σοκολάτας, και φτιαγμένο με ποιοτικά υλικά.




Ποιά είναι αυτά; Φουντούκια και αμύγδαλα, γάλα και μέλι, θαλασσινό αλάτι, τρία είδη σοκολάτας, άριστης ποιότητας κι όχι φτηνιάρικες. Πιστέψτε με, εκεί έγκειται η διαφορά, και με το που αφαιρείς τη ζάχαρη από τη λίστα υλικών, γεύεσαι τους ξηρούς καρπούς και τη σοκολάτα σε όλο της το μεγαλείο. Κι είναι εκπληκτικό.




Είναι εθιστικό άλειμμα, όσο είναι κι η Nutella (ή η Μερέντα για κάποιους) να μη σας πω και πιο πολύ, και η υφή, για μένα, είναι μακράν καλύτερη. Μπορεί να μην έχει εκείνη την εντελώς λεία υφή της Nutella αλλά είναι αφράτη, σχεδόν σα σφιχτή μους, ελάχιστα κοκκώδης (κάτι που εξαρτάται από το πόσο δυνατό μοτέρ έχει ο επεξεργαστής τροφίμων που θα χρησιμοποιήσετε για να αλέσετε τους ξηρούς καρπούς) και λιώνει στο στόμα, δεν κολλάει στον ουρανίσκο και στο πίσω μέρος του λαιμού όπως η Nutella. Δεν στρογγυλοκάθεται στο στόμα σου αλλά διαλύεται απαλά, με τα μικροσκοπικά κομματάκια ξηρών καρπών να παραμένουν εκεί λίγο παραπάνω, δίνοντάς σου αυτή τη φοβερά ελκυστική γεύση του φουντουκιού.




Δεν πήζει υπερβολικά στο ψυγείο κι απλώνεται υπέροχα πάνω στο ψωμί, στο κρουασάν, στο κέικ. Είναι μαλακό, κρεμώδες και πολύ αφράτο λόγω του ότι όταν το μείγμα χτυπιέται στον επεξεργαστή τροφίμων, παγιδεύεται μέσα αέρας που το κάνει να μοιάζει με μους. Θα παρατηρήσετε όταν το φτιάξετε πως αφού χτυπήσετε το μείγμα, θα είναι υγρό, κάτι που δεν πρέπει να σας ανησυχεί καθόλου γιατί πρώτον σημαίνει πως μπορείτε να το περάσετε από κόσκινο πανεύκολα για να έχετε μια τελείως κρεμώδη πάστα και δεύτερον γιατί έπειτα από κάποιες ώρες στο ψυγείο, σφίγγει και έχει την ιδανική σύσταση.




Ακολούθησα τη συνταγή του monsieur Lebovitz ο οποίος με τη σειρά του την προσάρμοσε από το βιβλίο Encyclopédie du chocolat. Πρέπει να πω πως την πρώτη φορά που το έφτιαξα, δεν ήμουν σίγουρη ότι η προσθήκη αμυγδάλου έχει νόημα αλλά λάτρεψα την απαλή γεύση του στο background που ενισχύει το γευστικό προφίλ του αλείμματος. Ή μήπως φταίει το γεγονός ότι λατρεύω τη σοκολάτα αμυγδάλου; Μπορεί.




Η γεύση αυτού του αλείμματος είναι αδιαμφισβήτητα αυτή του φουντουκιού και της σοκολάτας χωρίς να είναι πολύ γλυκό. Έχει τη βαθιά και γεμάτη γεύση της σοκολάτας και των ξηρών καρπών, οι οποίοι καβουρδίζονται στο φούρνο για επιπλέον γεύση. Η σοκολάτα γάλακτος προσδίδει γλύκα ενώ οι δύο κουβερτούρες με διαφορετικά ποσοστά σε κακάο η κάθε μια χαρίζουν βάθος γεύσης και εξισορροπούν τη γλύκα, καθώς η απειροελάχιστα αλμύρα από τ’ αλάτι ζωντανεύει και εντείνει τη γεύση της σοκολάτας ακόμα πιο πολύ.

Πείτε μου ότι θα το φτιάξετε όσο πιο σύντομα μπορείτε;









Άλειμμα/κρέμα/πάστα φουντουκιού και σοκολάτας (Πραλίνα φουντουκιού-σοκολάτας / Μια σπιτική, καλύτερη Nutella)
Ελάχιστα προσαρμοσμένη από τον David Lebovitz

Χρησιμοποιήστε όσο καλύτερης ποιότητας σοκολάτα μπορείτε να βρείτε γιατί θα κάνει τη διαφορά. Επίσης, διαφορά μεγάλη θα κάνει και το πόσο φρέσκοι και ποιοτικοί είναι οι ξηροί καρποί σας. (Διαβάστε εδώ πώς να διατηρήσετε φρέσκους τους ξηρούς καρπούς).

Ο καλύτερος για μένα τρόπος να απολαύσω τη σπιτική μου Nutella, είναι να την αλείψω στο αγαπημένο μου ψωμί και να την πασπαλίσω με λίγες νιφάδες θαλασσινού αλατιού. Είναι επίσης πολλές οι συνταγές που μου αρέσει να την χρησιμοποιώ και μάλιστα μια που είναι ό,τι πρέπει για το καλοκαίρι, σκοπεύω να την μοιραστώ σύντομα μαζί σας.

*Update: Επειδή αρκετοί με ρωτήσατε για το γάλα σε σκόνη (παρεμπιπτόντως δεν πρόκειται για το ίδιο γάλα που πίνουν τα βρέφη) να πω πως το γάλα αυτό χρησιμοποιείται αντί του φρέσκου γάλακτος στην ζαχαροπλαστική γιατί δένει καλύτερα τις συνταγές (για παγωτά, κρέμες κλπ.). Δεν έχω δοκιμάσει τη συνταγή χωρίς το γάλα σε σκόνη οπότε δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα πώς θα βγει το άλειμμα χωρίς αυτό, αλλά υποψιάζομαι πως απλώς θα γίνει κάπως πιο αραιό/μαλακό. Σκοπεύω να το δοκιμάσω μέσα στις επόμενες μια-δυο εβδομάδες οπότε θα επανέλθω με νεότερα.
Μην αντικαταστήσετε το γάλα σε σκόνη με άλλο υλικό.




Γίνονται 4 μεσαία βαζάκια (καθαρό βάρος αλείμματος: 900 γρ.)

Υλικά
160 γρ. ανάλατα ολόκληρα φουντούκια
40 γρ. ανάλατα ασπρισμένα αμύγδαλα
400 γρ. φρέσκο πλήρες γάλα
60 γρ. πλήρες γάλα σε σκόνη (δείτε πιο πάνω τη σημείωση*)
40 γρ. λεπτόρρευστο μέλι (κατά προτίμηση με απαλή γεύση για να μην επηρεάσει την τελική γεύση του αλείμματος)
Μια πρέζα αλάτι
140 γρ. καλής ποιότητας σοκολάτα γάλακτος (το λιγότερο 33% κακάο), κομμένη σε μικρά κομμάτια
100 γρ. καλής ποιότητας σοκολάτα κουβερτούρα (70% κακάο), κομμένη σε μικρά κομμάτια
70 γρ. καλής ποιότητας σοκολάτα κουβερτούρα (55-60% κακάο), κομμένη σε μικρά κομμάτια


Ειδικά εργαλεία: μεσαίο ταψί, μεγάλος επεξεργαστής τροφίμων (όσο πιο δυνατό μοτέρ έχει τόσο το καλύτερο), γυάλινα βαζάκια με καπάκια


Προετοιμασία
Προθερμάνετε το φούρνο σας στους 180°C.

Προσθέστε τα φουντούκια και τ’ αμύγδαλα σ’ ένα ταψί, χωρίς όμως να τα αναμείξετε, και τοποθετήστε το ταψί στο μεσαίο ράφι του προθερμασμένου φούρνου. Καβουρντίστε τους ξηρούς καρπούς για 7-8 λεπτά (ανακατεύοντάς τους μια-δυο φορές), μέχρι να αρχίσουν ν’ αναδύδουν μυρωδιά, και να πάρουν ένα χρυσαφί χρώμα. Προσέξτε μη σας αρπάξουν.

Εντωμεταξύ, προσθέστε το φρέσκο γάλα, το γάλα σε σκόνη, το μέλι και το αλάτι σε μια μικρή κατσαρόλα και ζεστάνετε, ανακατεύοντας για να διαλυθούν τα υλικά. Μόλις πάρει βράση, κατεβάστε απ’ τη φωτιά και κλείστε το καπάκι.

Βάλτε τα κομμάτια κι απ’ τα τρία είδη σοκολάτας σ’ ένα πυρίμαχο μπωλ και τοποθετήστε το πάνω σε μια κατσαρόλα με νερό που σιγοβράζει (μπεν-μαρί). Προσέξτε να μην αγγίζει ο πάτος του μπωλ το νερό. Λιώστε τη σοκολάτα, ανακατεύοντας τακτικά και προσέχοντας να μη σας καεί. Μόλις η σοκολάτα είναι λεία, αφαιρέστε το μπωλ πάνω απ’ την κατσαρόλα κι αφήστε στην άκρη.


Μόλις οι ξηροί καρποί καβουρντιστούν, αφαιρέστε το ταψί απ’ το φούρνο. Μεταφέρετε τα φουντούκια στο κέντρο μιας καθαρής, μεγάλης πετσέτας κουζίνας, διπλώστε τις άκρες στην κορυφή ώστε να φτιάξετε ένα πουγκί και με δύναμη τρίψτε με τα χέρια σας τα φουντούκια για να τα ξεφλουδίσετε. Δεν θα αποκολληθεί κάθε κομμάτι φλούδας αλλά δεν πειράζει, μην σας απασχολεί.

Μεταφέρετε τα καθαρισμένα φουντούκια στον επεξεργαστή τροφίμων σας μαζί με τα αμύγδαλα και αλέστε τα μέχρι να ρευστοποιηθούν. Αυτό θα πάρει γύρω στα 15 λεπτά συνολικά (ο επεξεργαστής μου είναι δυνατός). Καθώς θα αλέθετε τους ξηρούς καρπούς, θα παρατηρήσετε την μεταμόρφωσή τους από τρίμματα σε υγρή μορφή με ελαφρώς κοκκώδη υφή. Δείτε και τις φωτογραφίες. Όπως ανέφερα στο κυρίως κείμενο της ανάρτησης, το πόσο κοκκώδες θα σας βγει το άλειμμα εξαρτάται εξ ολοκλήρου από το πόσο δυνατό μοτέρ έχει ο επεξεργαστής τροφίμων που έχετε. Ενώ αλέθετε τους ξηρούς καρπούς, σταματήστε πού και πού και καθαρίστε τα τοιχώματα του μπωλ με μια σπάτουλα.
Μόλις επιτευχθεί η σωστή υφή, προσθέστε τις λιωμένες σοκολάτες και ενσωματώστε τες στους ρευστοποιημένους ξηρούς καρπούς μέχρι να έχετε ένα μείγμα με λεία υφή. Έπειτα, προσθέστε το ζεστό μείγμα γάλακτος και αναμείξτε μέχρι να έχετε ένα ομογενοποιημένο μείγμα που να είναι αεράτο και λείο. Θα είναι υγρό, δεν θα είναι σαν πάστα.
Σε αυτό το σημείο, μπορείτε να περάσετε το μείγμα από κόσκινο για να αφαιρέσετε τα μικρά κομματάκια ξηρών καρπών και να έχετε ένα εντελώς λείο μείγμα, κάτι που εγώ δεν κάνω ποτέ αφού μου αρέσει η ελάχιστα κοκκώδη υφή του αλείμματος.

Αδειάστε το μείγμα σε αποστειρωμένα γυάλινα βαζάκια. (Διαβάστε εδώ πώς να αποστειρώσετε γυάλινα βαζάκια).

Τοποθετήστε το άλειμμα στο ψυγείο. Θα χρειαστεί 8 ώρες περίπου για να πήξει.

Το άλειμμα διατηρείται στο ψυγείο για 1½ με 2 το πολύ εβδομάδες.




Pin It